Badanie próbek odzieży przy imporcie

Wymogi dotyczące importu ubrań rozproszone są pomiędzy różnymi aktami prawnymi. Przede wszystkim odzież podpada pod wymagania prawne dotyczące wyrobów włókienniczych. Oznacza to zarówno konieczność spełnienia reguł dotyczących odpowiedniego oznakowania jak i kwestii bezpieczeństwa, a co za tym idzie badanie laboratoryjne próbek odzieży przy imporcie.

badanie próbek odzieży przy imporcie

Import odzieży z Chin – podstawowe wymogi

W przypadku odzieży podstawowym wymogiem jest zadbanie o to, aby jakość produktu odpowiadała deklaracjom producenta lub importera. Kolejnym warunkiem dopuszczającym ubrania do wprowadzenia na rynek wyrobów włókienniczych jest umieszczenie na nich informacji o składzie surowcowym. Temu celowi służy oznakowanie za pomocą metki lub wszywki, chociaż możliwe jest również przymocowanie etykiety czy dołączenie dokumentacji towarzyszącej produktowi. Więcej na temat metkowania odzieży przeczytasz w naszym poprzednim artykule.

Na co zwrócić uwagę

Warto pamiętać, że etykiety i oznakowanie wyrobów włókienniczych muszą być trwałe, czytelne, widoczne i łatwo dostępne, a etykiety starannie przymocowane. Dodatkowo do opisu składu surowcowego można używać wyłącznie nazw włókien tekstylnych wymienionych w załącznikach stosownego rozporządzenia. Służy to zapewnieniu tożsamej terminologii na obszarze UE. Prawodawstwo przewiduje również sytuację, w której do produkcji ubrań użyto innego, niezamieszczonego na liście włókna. W takiej sytuacji producent może złożyć wniosek o uzupełnienie listy nazw o kolejną pozycję.

Certyfikacja odzieży i próbek

W przypadku importu ubrań i ich próbek konieczne jest wcześniejsze uzyskanie deklaracji zgodności z normami UE. Dotyczy to również uzyskania wiodącego na świecie znaku bezpieczeństwa wyrobów włókienniczych, czyli certyfikatu OEKO-TEX®.

Certyfikat Oeko-Tex stanowi potwierdzenie czystości wyrobów włókienniczych i wyrobów skórzanych na wszystkich etapach produkcyjnych (zaczynając od surowców takich jak włókna, przędze, guziki, nici, tkaniny aż po badania produktów gotowych do użycia).

Jedynym miejscem w Polsce zajmującym się procesem certyfikacji, badaniami i wydawaniem certyfikatu Oeko-Tex jest Instytut Włókiennictwa w Łodzi. W ich ofercie znajduje się możliwość uzyskania takich certyfikatów jak: Oeko-Tex Standard 100, GOTS (certyfikat dla produktu obejmujący cały łańcuch produkcji) czy OE 100 Standard (produkty w 100% wykonane z bawełny).

Szkolenie Online: Import z Chin

Badanie próbek odzieży przy imporcie. Co podlega badaniom?

Przy imporcie odzieży, w tym także próbek, sprawdza się przede wszystkim skład włókien i ich zawartość procentową. Ze względów bezpieczeństwa ubrania nie powinny zawierać metali takich jak kadm, ołów i nikiel. Oprócz tego przeprowadza się również testy:

  • pierza i puchu (analizy ilościowe, testy zdolności, właściwości termiczne, przemieszczania i odporności przenikania materiału wypełniającego)
  • zapalności – dotyczy to przede wszystkim ubrań dla dorosłych i dziecięcych ubranek do spania, ale również obić tapicerskich, pledów i dywanów, chociaż regulacje tych produktów różnią się od regulacji ubrań
  • właściwości mikrobiologicznych
  • właściwości elektrostatycznych
  • warunków użytkowania i konserwacji wyrobów odzieżowych – odporność barwników na wybielanie, pranie i suchą obróbkę termiczną, stabilność wymiarowa; zachowanie walorów estetycznych; prasowanie (jeżeli dotyczy), odporność zastosowanych barwników na światło sztuczne, wytrzymałość na ścieranie, testy chemiczne – pH, itd.

Wykaz norm i aktów prawnych

Europejskie normy dotyczące tekstyliów i odzieży opracowuje organ techniczny CEN/TC 248 Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego. Normy odnoszą się w szczególności do określania metod badania rozmiaru, terminologii, minimalnych wymagań dotyczących wydajności dla niektórych rodzajów wyrobów włókienniczych oraz aspektów środowiskowych wyrobów włókienniczych.

Lista najważniejszych norm dotyczących odzieży:

  • Ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 2047);
  • Polska Norma PN-EN 14682 „Bezpieczeństwo odzieży dziecięcej — Sznury i sznurki ściągające w odzieży dziecięcej — Specyfikacja”, wdrażająca normę zharmonizowaną EN 14682;
  • Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1007/2011 z dnia 27 września 2011 r. w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady 73/44/EWG oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 96/73/WE i 2008/121/WE (Dz.Urz.UE.L z 2011 r., nr 272);
  • Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH – a zwłaszcza załącznik nr XVII wymieniającego substancje lub mieszaniny chemiczne, które nie mogą znaleźć się w produktach albo mogą być w nich obecne w ściśle określonych stężeniach)

Warto zaznaczyć, że ocena bezpieczeństwa produktu przed jego wprowadzeniem na rynek jest obowiązkiem producenta lub importera. W Polsce rejestr produktów niebezpiecznych prowadzony jest przez UOKiK, czyli Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Natomiast system RAPEX zbiera tego typu informacje z całego obszaru Unii Europejskiej.

Import odzieży – wykrycie nieprawidłowości

Najczęstszą podstawą zakwestionowania odzieży z uwagi na powodowane przez nią ryzyko chemiczne jest stwierdzenie niezgodności z rozporządzeniem „REACH”. Inne sytuacje dotyczą głównie braku informacji o składzie surowcowym, niezgodności z deklaracją przedsiębiorcy, a także wystąpienia błędów w etykietowaniu oraz niezgodne z rozporządzeniem nazewnictwo włókien zawartych w składzie surowcowym. Wykrycie nieprawidłowości skutkuje wycofaniem produktu z obiegu lub nałożeniem wysokich kar finansowych.

We wcześniejszym artykule podaliśmy również cło na odzież z Chin.

Szkolenie Online: Import z Chin