Incoterms 2020

Incoterms 2020

Incoterms, a właściwie International Commercial Terms, to Międzynarodowe Reguły Handlu. Określają one warunki kupna i sprzedaży przyjęte powszechnie na całym świecie. Przedstawiają podział kosztów oraz obowiązków między sprzedawcę a nabywcę w zależności od danej reguły. Odnoszą się do Konwencji ONZ określającej zasady międzynarodowego prawa handlowego i są w mocy od 1936 r.

Warunki były wielokrotnie aktualizowane; wraz z nadejściem 2020 r., Incoterms 2020 zastąpiły Incoterms 2010. Wersja z 2020 r. jest już siódmym zbiorem wykładni formuł handlowych pod nazwą Incoterms. Publikowane są przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC).

Incoterms ujednolicają warunki związane z transportem produktów od sprzedawcy do nabywcy. Zobowiązują jedynie te dwa podmioty i są opcjonalne, choć przydatne. Incoterms ustępują normom prawa rządzącego spisywaną umową. Sygnalizują również, kiedy następuje transfer praw własności za towar.

Darmowy poradnik na temat Incoterms 2020 możesz pobrać TUTAJ.

Incoterms 2020 – omówienie

Aby przejrzyście przedstawić 11 reguł, każda z nich została przydzielona do jednej z czterech grup. Różnią się między sobą podziałem opłaty za ubezpieczenie oraz transport towarów, jak i poniesieniem przez sprzedawcę lub nabywcę kosztów w związku z odprawami celnymi. Dodatkowo, rozróżniają moment przeniesienia ryzyka oraz po której stronie stoi odpowiedzialność za formalności.

Grupa C – Main Carriage Paid

Strona sprzedająca odpowiedzialna jest za zawarcie podstawowej umowy przewozu oraz jego opłatę. Ryzyko przenosi się na nabywcę w momencie nadania towaru.

CFR – Cost and Freight

Koszt i fracht

Po stronie sprzedającego leży więcej kosztów, ale za to kupujący jest obarczony większym ryzykiem i ew. ubezpieczeniem. Momentem dostarczenia towaru jest przekroczenie burty statku podczas załadunku towaru. CFR realizuje się tylko przy transporcie morskim oraz śródlądowym.

CPT – Carrige Paid to

Przewoźne opłacone do

W porównaniu z CFR, sprzedawca jest w mniejszym stopniu obarczony ryzykiem i kosztem ubezpieczenia, lecz pokrywa przewóz towaru aż do określonego miejsca przeznaczenia. CPT można stosować przy transporcie multimodalnym, czyli łączącym wiele typów środków transportu.

CIF – Cost, Insurance and Freight

Koszt, ubezpieczenie i fracht

Ładunek określa się jako dostarczony, gdy towary mijają nadburcie statku w porcie załadowania. Dopóki ładunek nie dotrze do portu przeznaczenia, po stronie sprzedawcy leżą koszty oraz ubezpieczenie. CIF ma zastosowanie przy transporcie drogą morską lub żeglugą śródlądową.

CIP – Carriage and Insurance Paid to

Przewoźne i ubezpieczenie opłacone do

Sprzedawca zawiera umowę przewozu do miejsca przeznaczenia towarów i do tego miejsca opłaca także ubezpieczenie. Ryzyko przechodzi na nabywcę już w miejscu ich dostarczenia przewoźnikowi. Reguła ta stosowana jest w transporcie multimodalnym.

Grupa D – Arrival

Sprzedający zobowiązuje się do dostarczenia towaru w określone miejsce.

DDP – Delivered Duty Paid

Dostarczone, cło opłacone

W tej formule największą odpowiedzialność oraz koszty, w tym opłatę ceł, ponosi sprzedawca. Nabywca przejmuje ryzyko dopiero, gdy ładunek zostaje dostarczony do wyznaczonego miejsca. DDP stosuje się do każdego rodzaju transportu.

DPU – Delivered at Place Unloaded

Dostarczone do miejsca wyładowane

DPU różni się od innych Incoterms tym, że wymaga od sprzedawcy wyładowania towaru w miejscu dostawy. Zastąpił on formułę DAT zawartą w Incoterms 2010. Forma transportu jest dowolna.

DAP – Delivered at Place

Dostarczone do miejsca

Kupujący ponosi odpowiedzialność za towar i koszty z nim związane, od chwili, gdy został przetransportowany do określonego miejsca. Koszty przewozu oraz odprawy importowej leżą w gestii nabywcy. DAP nie jest ograniczone tylko do jednego typu transportu.

Grupa E – Departure

Zbywca pozostawia towar do dyspozycji kupującemu, gdy umieszcza go w miejscu wyznaczonym w umowie.

EXW – Ex Works

Z zakładu

W porównaniu z innymi Incoterms, przy EXW sprzedawca ma najmniej zobowiązań. Dostawa zrealizowana jest w momencie udostępnienia towaru w wyznaczonym miejscu. Kupujący opowiedziany jest za kwestie importowe, eksportowe i tranzytowe. EXW ma zastosowanie przy każdej formie transportu.

Grupa F – Main Carriage Unpaid

Reguły zawarte w grupie F wymagają wcześniejszego portu nadania. Nabywca pokrywa koszty związane z zawarciem umowy przewozu oraz ewentualnego ubezpieczenia.

FCA – Free Carrier

Dostarczone do przewoźnika

Kupujący jest odpowiedzialny za towar oraz koszty z nim związane od momentu, gdy zostaje on dostarczony przez sprzedawcę do wyznaczonego miejsca i przekazany przewoźnikowi. Ubezpieczenie leży w gestii nabywcy. FCA ma zastosowanie w transporcie multimodalnym.

FAS – Free Alongside Ship

Dostarczone wzdłuż burty statku

Nabywca ponosi wszystkie koszty oraz ryzyko powiązane z transportem ładunku, gdy ten znajduje się przy burcie statku. Oznacza to, że sprzedawca nie zobowiązuje się do zorganizowania załadunku towaru na statek. Zasada FAS przeznaczona jest tylko do transportu śródlądowego oraz morskiego.

FOB – Free on Board

Dostarczone na statek

Od momentu przekroczenia przez towar burty statku, wszelkie koszty, ryzyko, a także kwestie związane z ew. ubezpieczeniem przechodzą na kupującego. Reguła FOB jest stosowana wyłącznie w żegludze śródlądowej oraz transporcie morskim.

FOB to najpopularniejszą regułą Incoterms w przypadku importu z Chin.

Poniżej prezentujemy infografikę, która w jasny sposób obrazuje różnice między poszczególnymi zasadami Incoterms.

Na naszej stronie znajdują się także inne artykuły dotyczące Incoterms 2020. Sprawdź, jakie zmiany nastąpiły w porównaniu do Incoterms 2010 oraz czym różnią się między sobą reguły Incoterms FOB oraz CIF.