Kontrola towaru na podstawie normy AQL

Po przeprowadzeniu inspekcji z użyciem normy AQL, importer wie, czy towar przeszedł kontrolę czy też nie. Posiada również potrzebne informacje, dzięki którym może stwierdzić, czy odrzuca czy akceptuje daną partię towaru. Jeśli ilość wadliwych produktów jest bliska standardowi AQL, powinniśmy dobrze się zastanowić, czy jesteśmy gotowi na takie ryzyko. Może się wydarzyć tak, że większość towarów z takiej partii może być uszkodzona.

Jeśli importując z Państwa Środka, pośredniczymy pomiędzy użytkownikiem końcowym, radzi się zaostrzyć standardy AQL, żeby mieć pewność, że towar, który dotrze potem do odbiorcy, będzie miał jak najniższy odsetek produktów wadliwych i przejdzie bardziej restrykcyjne kontrole.

Co to jest norma AQL?

Norma AQL – Limit Akceptowalnej Jakości (ang. Acceptance Quality Limit) to inaczej granica pomiędzy akceptacją a odrzuceniem danego produktu, dosłownie „poziom najgorszej dopuszczalnej jakości” (ISO 2859). Sprawdza on ile wadliwych towarów średnio przypada na określoną liczbę badanych próbek i czy ten odsetek mieści się w standardowej średniej w procesie produkcji.

Jakie korzyści przynosi stosowanie normy AQL?

Dla osoby importującej towar jest to pewność, że towar, który otrzymamy będzie odpowiedniej jakości.

Jakie są rodzaje uszkodzeń produktów i standardowe poziomy AQL?

Wady dzieli się na 3 rodzaje:

1. Wada krytyczna – nie spełnia podstawowych norm bezpieczeństwa, może zagrażać zdrowiu i życiu użytkownika.
2. Wada główna – z powodu takiego defektu użytkownik mógłby dokonać zwrotu towaru, czyli jest to wada, która może spowodować awarię produktu lub ograniczyć jego użyteczność.
3. Wada pomniejsza – może być to lekkie odchylenie od normy, ale nie będzie to powód, dla którego użytkownik miałby dokonywać zwrotu towaru.

Standardowe poziomy AQL dla zwykłych towarów to:

• Wada krytyczna – 0%
• Wada główna – 2,5%
• Wada pomniejsza – 4%

W zależności od rodzaju produktu, dopuszczalne wartości procentowe mogą się różnić.

Na jakiej podstawie losowane są próbki do kontroli?

Według wybranego stopnia dokładności inspekcji:

GI: Krótszy czas inspekcji, ale większe ryzyko, że towar może być w dużym stopniu uszkodzony, a nie będzie tego wiadomo po przeprowadzeniu kontroli. Zalecane przy produktach, które nie potrzebują bardzo rygorystycznego sprawdzania.

GII: Kiedy potrzebna jest dość rygorystyczna inspekcja. Jest to najbardziej popularny, najczęściej wybierany stopień dokładności kontroli.

GIII: Dłuższy czas inspekcji, ale mniejsze ryzyko uszkodzonego towaru.

Jak korzystać z tabel AQL?

Normę AQL odczytuje się z dwóch tabel. Zostały one stworzone z zachowaniem międzynarodowych standardów (ANSI/ASQC Z1.4, NF06-022, BS 6001, DIN 40080).

Tabela nr 1: Po lewej stronie odnajdujemy intersujący nas przedział dotyczący ilości produktów. W zależności od wybranego stopnia dokładności inspekcji (oznaczonego jako GI, GII, GIII) odnajdujemy przypisaną mu literę.

Tabela nr 2: Po lewej stronie według przyporządkowanej wcześniej litery, odczytujemy ilość próbek, jaka będzie sprawdzana oraz stopnie tolerancji dla wad (czyli ile towarów może maksymalnie posiadać dane uszkodzenie).

Przykład:

Mamy 1000 sztuk towaru do sprawdzenia. Ta liczba mieści się w przedziale od 501 do 1200. Ustalony limit dla wad tego produktu to: 0% dla wad krytycznych, 2,5% dla wad głównych, 4% dla wad pomniejszych.

• Według GI: G – 32 próbki zostaną sprawdzone. Wstrzymanie dostawy powinno nastąpić przy przekroczeniu 2 sztuk z wadami głównymi i 3 sztuk z wadami pomniejszymi.
• Według GII: J – 80 próbek zostanie sprawdzonych. Wstrzymanie dostawy powinno nastąpić przy przekroczeniu 5 sztuk z wadami głównymi i 7 sztuk z wadami pomniejszymi.
• Według GIII: K – 125 próbek zostanie sprawdzonych. Wstrzymanie dostawy powinno nastąpić przy przekroczeniu 7 sztuk z wadami głównymi i 10 sztuk z wadami pomniejszymi.